امشب میخوام بنویسم از یه رفیق قدیمی که از نظرش همه ایراد دارن ولی خودش بی عیبه .

همه باید مطابق میل اون رفتار کنن و اگر خلافش باشه بقیه بدن ! چون ملاک اخلاق و رفتار ایشونه !

ایشون خوب مطلقه و نیاری نیست که بهتر بشه یا تغییری کنه ، بلکه این دیگرانن که باید تغییر کنن !

خیلی وقتا بد نیست بجای این همه قضاوتی که روی دیگران میکنیم ، یک صدمش هم روی خودمون داشته باشیم .

شاید ما هم یجای کارمون بلنگه !

اولیا مثل ترکش میمونن ، نمیکشنت ولی یه عمر باهاتن . خاطراتشونو میگم . یادواره های ریز و درشت . شاید واقعا هیچ چیزی نباشه ، ولی خب یچیزایی آدمو یاد میاره . من دربندش نیستم ، ولی خب کمی دیوونم ، هنوز کارایی میکنم که نباید بکنم . بثول یکی تو ساده دلی ! نه من خیلی ام آدم ساده ای نیستم ولی آدم احساسی ای هستم . یوقتا که احساسی میشم یادم میره نباس خیلی کارا رو بکنم . همیشه وقتی تو این موقعیتا قرار میگیرم یچیزی یادم میره . استرس میگیرم . انگار اونطوری آرامش میگیرم . من خیلی استرس میگیرم . برا همینه هنوز سیگار میکشم . خیلی وقتا خیلی چیزا اینقدر برام کهنه میشه که وقتی بق

زندگی است دیگر ،
بعضی وقت ها به یاد او می افتم ،

دوست داشتم ..

با اینک خیلی گیج بودم ، مبهم ، تو خودم ، ولی تو فکر تو ..

دنبال راه بسوی تو ، راهی که از ابتدا میدونستم پیداش نمیکنم ولی دوست داشتم ،

تو دلداده بودی و من هم هوش از سرم پریده بود ،

قمار کردم ، آخرش باختم ، سوختم ..

ولی دوست داشتم ..

دوست داشتم - محسن چاووشی .

ناتور دشت .

روایتی از افکار من ، از همون جنس حرف های پیچ خورده که نمیشد فهمیدشون ،

انگار که منم تو همون سن و سال .

البته فیبی من تو بودی !

اینقدر توبه شکستم که دیگه توبه دوا نیست .

سر در استیصال خود خم کرده ام .

یکی میزنه تو سر اون ، اون میزنه تو سر اون ولی اون نمیزنه تو سر اون ،

اون میدونه که یجایی باید قطع بشه این سریال ،

سریال های غم انگیز زندگی ،

هر بار که از تپه ای میگذرم ، تپه ای بلندتر جلوم میبینم ولی میدونم از اون هم میگذرم